Marian Langiewicz

Marian Langiewicz urodził się 5 sierpnia 1827 roku w Krotoszynie. Uczył się w gimnazjum w Trzemesznie, a następnie studiował prawo we Wrocławiu i Berlinie. Służył jako oficer artylerii armii pruskiej. W 1860 roku wziął udział w wyprawie Garibaldiego na Sycylię, a później wykładał w Polskiej Szkole Wojskowej w Cuneo. Działał w organizacjach niepodległościowych we Włoszech i był związany z ugrupowaniem „białych”.

Przed wybuchem powstania styczniowego przygotowywał je w ramach Komitetu Centralnego Narodowego, sprowadzał do Polski karabiny i organizował oddziały w Górach Świętokrzyskich. W 1863 roku został generałem, a następnie dyktatorem powstania. Po bitwach pod Chrobrzem i Grochowiskami opuścił teren walk i przeszedł do Galicji, gdzie został aresztowany przez Austriaków. Po zwolnieniu przebywał na emigracji w Anglii i Szwajcarii, a później wyjechał do Turcji i służył w armii tureckiej. Zmarł w 1887 roku w Stambule. W 1937 roku koszary 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie otrzymały jego imię.

Na podstawie artykułu „Marian Langiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.